De lat ligt laag voor de koning: je niet met een pedofiel inlaten is al een compliment waard

In dit artikel:

Influencer Selma Omari prees koning Willem‑Alexander recent in haar podcast omdat hij niet in de zogenoemde Epstein‑files voorkomt: een lofuiting die volgens Roelf Jan Duin in Sterrenstof vooral aangeeft hoe laag de lat voor het koningshuis is komen te liggen. Niet in opspraak raken of netjes een troonrede voorlezen levert al bewondering op; het vermijden van schandalen wordt als een prestatie gezien.

Als tegenvoorbeeld haalt Duin het kort geding in Lelystad aan van Edwin de Roy van Zuydewijn, die inzage eist in het script van de nieuwe Videolandserie Mabel & Margarita uit vrees voor imagoschade. Hoewel zijn persoonlijke rancune richting zijn voormalige schoonfamilie bekend is en zijn zorgen begrijpelijk, lijkt zijn juridische positie kwetsbaar. De zaak illustreert volgens Duin ook dat ook leden van de koninklijke kring nauwelijks meer medelijden of eerbied oproepen: zij worstelen evenzeer met publieke nasleep en reputatieschade.

Duin plaatst dit in een breder beeld: moderne koningshuizen draaien steeds vaker om kleine relletjes en grotere affaires, waarbij publieke fascinatie vooral neerkomt op spot, voyeurisme en het afrekenen op misstappen. Voorbij is het tijdperk van ontzag; nu staat de monarchie vaak model voor vermaak — van jurken en paleisglans tot Koningsdagdronkenschap — en voor gedeelde verontwaardiging wanneer iets misgaat. Dat Omari zich al tevreden toont met het ‘bare minimum’ — geen Epstein‑connectie en ruime persvrijheid voor podcasters — vat volgens Duin treffend samen hoe weinig van de vorst nog wordt geëist.

Roelf Jan Duin schrijft sinds 2014 voor Het Parool en behandelt in Sterrenstof wekelijks het medialandschap en populaire cultuur.