Harde uithaal van weduwe slachtoffer en toespraak van koning Filip: 5 beklijvende momenten uit herdenking 10 jaar aanslagen
In dit artikel:
Op Zaventem, in metrostation Maalbeek en op het Schumanplein werden vandaag herdenkingen gehouden ter nagedachtenis aan de aanslagen van 22 maart 2016, precies tien jaar later. Hulpverleners, overlevenden en nabestaanden deelden indringende getuigenissen en persoonlijke eerbewijzen tijdens plechtigheden die zowel verdriet als vastberadenheid uitstraalden.
De 27-jarige Béatrice de Lavalette, toen 17 jaar zwaargewond op Zaventem, nam het woord en maakte indruk met haar verhaal van herstel. Dokters voorspelden weinig kans op overleven; zij verloor beide benen maar overleefde. De keuze om door te vechten heeft haar niet alleen tot overlevende gemaakt maar ook tot topsportster in de paralympische sport. Ze sprak over de dagelijkse fysieke en emotionele gevolgen van wat ze meemaakte, maar ook over haar vastberadenheid om te leven en betekenis te geven aan haar toekomst.
Op het Schumanplein brachten Valerie Vervoort en haar toen vijf maanden oude zoon Liam — die destijds in een draagzak bij haar was tijdens de explosies op Zaventem — samen een muzikaal eerbetoon; zij zong, hij begeleidde haar op cello. Het moment verbond persoonlijke herinnering met publieke rouw.
Koning Filip sprak eveneens op Schuman en wisselde tussen de drie landstalen en Engels. Hij benadrukte dat de pijn voor velen niet is verzacht en riep op tot blijvende aandacht voor de slachtoffers en hun naasten. De koning noemde de aanslag een breuk maar ook een factor die de samenleving nader tot elkaar bracht; tegelijk stelde hij scherpe vragen over radicalisering, wijzend op het feit dat veel daders hier geboren en getogen jongeren waren en dat dit tot zelfreflectie moet dwingen. Volgens hem begint echte veiligheid met erkenning en sociale verbondenheid in scholen en buurten.
In Maalbeek voerde Larissa Scelfo, weduwe van slachtoffer Yves Cibuabua Ciyombo, kritiek uit op het falende systeem en de manier waarop nabestaanden in de nasleep werden behandeld. Ze beschreef chaotische en onmenselijke ervaringen rond de eerste dagen na de aanslag. Ook haar dochter Tiana (13) sprak over het blijvende gemis van haar vader.
De ceremonies sloten af met het voorlezen van 60 namen van terreurslachtoffers — zowel in België als Belgen in het buitenland — gevolgd door een minuut stilte. Wie met zware gedachten worstelt, werd verwezen naar hulplijnen zoals de Zelfmoordlijn (1813), Tele-Onthaal (106) en Awel voor jongeren.